Appearance
Optische straling β
Optische straling
Optische straling is elektromagnetische straling in het golflengtegebied tussen 100 en 10 E9 nanometer. Daarbinnen onderscheid men:
- ultraviolette straling (UV; 100 - 400 nm; onder te verdelen in UV-A [nabij UV: 315 - 400 nm], UV-B [midden UV: 280 - 315 nm] en UV-C [ver UV: 100 - 280 nm);
- zichtbare straling (licht; 400 - 780 nm);
- infrarode straling (IR; 780 - 10 E9 nm; onder te verdelen in IR-A [780 tot 1.400 nm]; IR-B [1.400 - 3.000 nm] en IR-C [3.000 - 10 E9 nm).
Het advies van de Gezondheidsraad (GR 1992/07) is voor niet-specialistische praktijkmensen slecht toegankelijk. Voor verschillende doelorganen en overlappende golflengtegebieden worden grenswaarden gegeven met verschillende (meet)eenheden. Ook de periodes waarover de grenswaarden zijn gedefinieerd (de referentieperiode) zijn vaak niet duidelijk. Grenswaarden voor optische straling zijn (nog) niet opgenomen in DOHSBase Compare.
Klik hier om terug te gaan naar de algemene informatie over niet-ioniserende straling.
Klik hier voor meer informatie over de opgenomen gegevens over radiofrequente straling.
Klik hier voor meer informatie over de opgenomen gegevens over ELF-velden.